خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





تسلیت

    بنام آفریننده ی زیبایی ها

          آدم اتا روز انا اتا روز شونه                 میون این دِ روز چند تا مقومه

      مقوم مهر و ورگ و گسفن و گو           مقوم آدمم در گپ و گومه

    اگه گوم بهیریم گوم خدایی                 میون گوم و نوم نیه جدایی

    با خبر شدیم که استاد موسیقی مازندرانی احمد محسن پور قادیکلایی چهره در نقاب خاک کشید و از دنیای فانی به دیار باقی شتافت و عاشقان فرهنگ و هنر را در سوگ خود عزادار کرد. این ضایعه را به تمامی دوست داران فرهنگ مازندران به خصوص فرزند عزیزشان آرش محسن پور تسلیت عرض نموده و بقای عمر بازماندگان را از خداوند منان خواستاریم.

    در شروع مطلب شعری از استاد محمد علی کاظمی سنگدهی آوردیم که مرحوم محسن پور نمونه بارز و تجلی بیت آخر شعر می باشد که حرکت فرهنگی و منش او باعث شادی دل های مردمان سرزمین مادری مان بوده و خواهد بود و یقیناً خداوند دوست دار شادی و آفرینندگان شادی است. زمانی که کانون احیا و پاسداشت بنافت در عرصه ی فرهنگ موسیقی بومی مازندرانی در دهستان بنافت شکل گرفت استاد محسن پور و گروه شواش بدون داشتن کوچکترین چشم داشت مالی در اولین همایش سودکلا در سال 85 با اجرای ماندگار خود مشوق ما بودند و همچنین در سال 92 در هشتمین همایش در روستای سنگده بار دیگر یاری مان دادند و اگر تاکنون توانستیم در این عرصه بمانیم لطف حق و محبت و همکاری این عزیزان و دیگر هنرمندان بود. در اینجا سخن مان را با این شعر سعدی به پایان می بریم :

    سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز       مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

    (برای شادی روح استاد محسن پور صلوات)

     

    استاد محسن پور به همراه گروه شواش در همایش سال 85 (سودکلا)

    استاد محسن پور در همایش سال 92 (سنگده)


    این مطلب تا کنون 7 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : محسن ,استاد ,شادی ,همایش ,فرهنگ ,استاد محسن ,گروه شواش ,
    تسلیت

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده